Michal Janssen is educatief auteur en de maker van al onze kletsboeken. Slaapklets, Emotieklets, Tafelklets… Zonder Michal waren ze er niet geweest. Hoe gaat ze te werk? En wat komt er allemaal bij kijken? Lees mee en ontdek hoe kletsboeken tot stand komen.
Hoe ben je educatief auteur geworden?
“Als kind wilde ik altijd juffrouw worden, ik vond dat iets magisch. Maar op de pabo ontdekte ik dat ik materiaal maken leuker vond. Vervolgens heb ik Onderwijskunde gestudeerd, in een bibliotheek gewerkt en toen ben ik de uitgeverij in gegaan. Ik maak taal- en rekenmethodes voor de basisschool. Eerst was ik in dienst, inmiddels werk ik voor mezelf.”
Hoe kwam het eerste Kletsboek tot stand?
“Mijn kinderen waren een jaar of 5, 6. Als ik vroeg hoe het op school was geweest, kreeg ik ultrakorte antwoorden. Ik begon andere vragen te stellen: ‘Om welke grap heb je vandaag gelachen? Heeft de juf nog gemopperd?’ Die vragen heb ik verzameld. Door mijn werkervaring wist ik hoe ik een boek moest maken. En zo heb ik in eigen beheer Kletsboek uitgebracht. Dat was in 2010.”
Hoe kwam je dan bij Gezinnig terecht?
“Ik heb allerlei webshops aangeschreven, waaronder Gezinnig. Rianne was zo enthousiast. Ze mailde terug: ‘Dit is niet iets voor Gezinnig, dit is Gezinnig! We hebben elkaar ontmoet en het klikte. Toen ik door mijn voorraad heen was, stelde Rianne voor om Kletsboek bij Gezinnig uit te geven, met nieuwe vormgeving. Ook stelde ze voor om Vakantieklets te maken. Zo is het verder gegroeid.`
Sindsdien hebben jullie talloze kletsboeken gemaakt. Hoe gaat zoiets?
“De eerste kletsboeken hebben we zelf gemaakt. Vakantieklets en Slaapklets bijvoorbeeld. Dat begint dan met een brainstorm, waarna ik allerlei vragen en opdrachten ga uitschrijven. Daar kijken we dan samen naar en we schaven bij, totdat we het goed genoeg vinden voor vormgeving.”
“Toen we themaboeken gingen maken, zoals Lijfklets en Scheidingklets, hebben we experts ingeschakeld. Bij Emotieklets kwamen we bijvoorbeeld op het idee om elke emotie een eiland te geven, doordat kinderkinderpsycholoog Tischa Neve zei: ‘Je hopt de hele dag van de ene emotie naar de andere.’ Voor Verliesklets werkten we met rouwtherapeut Nicole Kooymans. Zij beschreef de oefeningen die ze in haar praktijk deed met kinderen en ik maakte die geschikt voor het boek.”
Op welk kletsboek ben je het meest trots?
“Ik denk Verliesklets. Het zal niet de bestseller worden – gelukkig maar – maar het is zo’n mooi en waardevol boek. En onze bestseller, Slaapklets, is een leuke titel die vooral heel veel lol en leukigheid brengt.”
Ben je op dit moment bezig aan een nieuw kletsboek?
“We hebben Ziekenhuisklets gemaakt, voor kinderen van wie een ouder langdurig in het ziekenhuis ligt. Nu werken we aan een titel voor kinderen die zelf in het ziekenhuis liggen.”
Wat is je favoriete kletsvraag?
“Zou je voor 1000 euro 10 konijnenkeutels eten? Op de een of andere manier slaat hij altijd aan. Zowel bij kinderen als volwassenen. ‘Je moet gewoon even je neus dichthouden’, zeggen ze dan. Of, zoals mijn dochter: ‘Alleen als er appelmoes bij mag’.”
Hoe weet je of een kletsboek klaar is om uitgegeven te worden?
“De eerste versie laten we altijd testen door kinderen en ouders. Als het een thema-uitgave is, zoeken we mensen die iets met dat onderwerp hebben. Daar komen altijd dingen uit die we kunnen verwerken. Pas daarna geven we het uit.”
Wat vind je zelf leuk aan het maken van kletsboeken?
“Kletsboeken moeten leuk zijn en interactief. Natuurlijk wel passend bij het thema en onderbouwd, maar wel vertaald in leuke, losse opdrachten. Dat maakt het schrijven zo leuk. Als ik gezinnen aan het lachen of praten kan krijgen, dan ben ik blij.”
Hoor je weleens van mensen hoe ze jouw kletsboeken gebruiken?
“Toevallig kreeg ik deze week nog een appje van een vriendin. Ze zat bij de buren te eten en hoorde ineens keihard gelach uit het raam. Zo hard, dat ze vroeg: ‘Wat is daar aan de hand?’ De buurvrouw zei: ‘Oh, mijn dochter (die net naar bed ging) heeft een heel leuk boekje dat ze samen met papa doet, daar staan heel leuke opdrachten in.’ Het was Slaapklets.”
Wat wil je dat alle mensen weten over de kletsboeken?
“Kletsboeken zijn niks-hoeft-alles-mag-boeken. Je kan het met iedereen doen, op jouw manier, op jouw moment. En tegen kinderen zeg ik altijd: ik heb maar de helft geschreven. Jullie zijn minstens zo belangrijk. Want ik heb misschien de vragen bedacht, maar jullie antwoorden maken het boek af.
